Home Blog De meest gestelde vraag aan mij…..

De meest gestelde vraag aan mij…..

Ik denk dat dit echt de meest gestelde vraag is voor ik begin met mijn fotosessie. En de opmerking meestal er direct achteraan: Ik ben ECHT HELEMAAL NIET fotogeniek hoor! Wat is nou fotogeniek? Ik denk dan dat mensen eigenlijk bedoelen dat ze niet bij de eerste foto als topmodel op de foto staan.  Ik vind het vooral jammer dat het vooral vrouwen zijn die dit soort opmerking maken.

In de afgelopen maanden heb ik diverse mannen en vrouwen voor mijn camera gehad. Stuk voor stuk kropen ze in mijn hart tijdens de fotosessies. Alle dames en heren beginnen aan hun fotosessie met een barrière. Iedereen heeft dit (tenzij je Doutzen heet denk ik) Maar aan mij de taak om de muur  langzaam af te brokkelen. Soms gaat dat moeizamer dan anders. Heel soms betekent dat gewoon dat ik alles even stop. Dan gaan we maar gewoon even koffie drinken. Want als de spanning zo oploopt dat de foto’s eronder lijden, dan krijg ik natuurlijk nooit de foto die ik wil maken.

Twee jaar geleden zei mijn huidige mentor mijn voorbeeld sinds ik klein ben, “Saskia, weet je dat er geen lelijke mensen bestaan, alleen lelijke gedachten”? Eerst begreep ik dit niet maar ik dwong mezelf om erover na te denken. En opeens begreep ik het. Een lelijke gedachte haalt de twinkel uit iemands ogen. En juist die twinkel, die maakt ieder persoon uniek. En mooi! Ik leerde deze les tijdens een opdracht bij een tweedehands winkel. Ik mocht mensen fotograferen zoals ze zijn.Veel van deze medewerkers waren mensen die op hun manier terug moesten of wilden keren in de (werk)maatschappij. Er moest een een oudere man, stoppelbaard, kaal hoofd, scheve tanden, verwarde wenkbrauwen, beetje bozig naar beneden kijkend op de foto. Even dacht ik terug aan de opmerking over “lelijke mensen”. En ik dacht nog: “maar wat is er dan zo mooi aan deze man?” Toen ik mijn hand uitstak om kennis te maken, kruisten onze blikken en vanuit het niets, ik stelde me alleen maar voor, kreeg deze man een glimlach van oor tot oor en twinkels in zijn ogen. Opeens zag ik een heel ander persoon dan twee seconden daarvoor. That’s when it hit me! Mijn vooringenomen gedachten over deze man maakte dat ik in eerste instantie niet zag hoe mooi deze man was! Wat een prachtig verhaal konden deze sprankelende ogen vertellen. Ik werd zo blij van deze man! Een WOWZERS moment voor mij.

Terug naar de fotosessies. De afgelopen maanden hebben mij laten zien dat elk mens een muurtje om zich heen heeft, en wat zo mooi was om te leren is, als dat muurtje weg gehaald wordt door aandacht, tijd, kwetsbaar durven opstellen vanuit mijn kant, luisteren naar iemand, geruststellen en op zijn tijd een kopje koffie omdat dat gewoon even nodig is, dan komt er echt iets heel moois uit iemands ziel. Dan gebeurt er iets in iemands ogen. Dat is die twinkel!

Los van het feit dat ik steeds meer leer waar ik met mijn fotografie naar toe wil, ben ik echt onwijs blij dat ik zie wat “zonder oordeel kijken” mij voor moois brengt.